Nie do końca nam dzisiaj wiadomo jak wyglądała dokładna historia pokera jako gry karcianej, z pewnością jednak jest to rozrywka, która ma korzenie anglojęzyczne i pierwsze zapisane wzmianki z zasadami gry pochodzą z wieku dziewiętnastego. Być może poker pochodzi z Wielkiej Brytanii, na pewno można było w niego grać przeszło wiek temu na terenie Stanów Zjednoczonych, niezależnie od tego, faktem bezsprzecznym jest, że obecnie w pokera na całym świecie grają miliony hazardzistów, którzy często nie wyobrażają już sobie życia bez tej gry.

Fenomen pokera polega na tym, że jest to najwyższej próby hazard, gra polega na blefowaniu, na symulowaniu i udawaniu, nie są najistotniejsze same zasady gry, które pojąć można w kilka chwil, przypomnijmy zatem jak gra się w pokera. Mamy do dyspozycji talię kilkudziesięciu kart, z pewnością wytrawni gracze nie pozwolą aby dwa razy użyto tej samej talii do gry, podczas każdej rozgrywki używa się nowego pliku świeżych kart, jednakże i to nie stanowi o istocie tej ciekawej rozrywki, chodzi bowiem o to, że karty rozdajemy pomiędzy graczy, powinno być owych uczestników co najmniej dwóch, nie warto grać w więcej niż dziesięciu, przeważnie do zabawy wystarczy czterech, pięciu góra sześciu zapalonych zwolenników pokerowej gry. Rozdaje się więc po pięć kart i sprawdza ich wartości, teraz już wszystko zależy od umiejętności graczy i odrobiny towarzyszącego im szczęścia. Jeśli kary będą dobre, czyli już po rozdaniu będą się układały w jakieś wartości, można zatrzymać je, ale jeżeli uzna gracz, że nie poszła mu karta może maksymalnie cztery z nich wymienić na nowe.

Kiedy już to uczyni, można licytować stawki w puli, aż do ostatecznego odkrycia kart, to jest najistotniejsza część gry, w tym bowiem momencie przesądzają się losy bohaterów pokerowych, teraz dopiero wyjdzie na jaw, kto jak potrafi się zachować, symulować, kto potrafi zachować zimną krew i minę pokerzysty, który bynajmniej się nie przejmuje, nie daje po sobie poznać innym uczestnikom gry, gdy trafi mu się słaba karta.